S. D. San Inazio [+]

Atzo auzoko futbol zelaira agertu nintzen berriro (20:30), taldearekin entrenatzeko asmoz. Goiz zen oraindik, baina ez goizegi antza, berri txar bat jasotzeko. Bi taldekiderekin topatu nintzen lehenik, Kapi eta Ikerrekin. Lehenak, belaunean zituen arazo fisikoak zirela eta, entrenamentua ez egitea erabaki zuela esan zidan, astebukaeran partidua galdu zutelarekin batera. Bigarrenak ordea, niretzat garrantzitsuagoa zen zerbait esan zidan: San Inazio taldea utzi berri zuela. Entrenatzeilearekin izandako tira-biren ondorioa zela esan zidan. Ez zitzaidan sinesgaitza egin, lehendik ere bien arteko gatazka batzuen lekuko izan bainintzen. Asko penatu nintzen, taldean nuen lagunik onena baitzen. Beti niretaz arduratzen zen eta taldean ondo senti nedin saiatzen zen. Nire anfitrioia zen.
Beno, dena ez zen beltza izango atzoko entrenamenduan. Saioaren azken atalean, partidu bat jokatu genuen. Lehen jokaldietan, nire hegaleko jokalariak nahiko ondo jolasten zuela ikusi nuen. Gero jakin izan zuen arrazoia, hitz egin genuenean. Berak nire aurpegia ezagutzen zuela eta arerioak izan ginelako ustea zuela esan zidan. Nik posible zela esan nion, bere aurpegia lehendik ikusia nuela iruditzen baitzitzaidan. Jarraian, Getxo-ko futbol taldeko jokalari ohia zela esan zidan. Hara hor, bere jokuaren arrazoia. Gaur egun San Inazio taldean egoteko arrazoia jakin nahi izan nuen, eta bizi zen tokitik gertuago zegola esan zidan.
Gustora aritu nintzen beraz, partiduak (laburra, ene iritziz) iraun zuen bitartean, lehia eskaintzen zidan jokalari bat defendatu behar bainuen. Nire taldeak aise irabazu zuen, eta taldearen jokoaren inguruan aurreko egunetan nuena baino sentsazio hobeagoaz etxeratu nintzen.

P.D: Ziur Iker faltan botako dudala, baina, gainontzekoekin erlazioak estutzen ahaleginduko naiz.