Irlandara eginiko bidaia batekin hasi zen

Irlandara eginiko bidaia batekin hasi zen. Lagunartea indartu genuen, hainbat uste indartu. Gerora izandako elkarrizketei gero eta gehiago zor diet. Ez dut ahantzi, hala ere nondik natorren. Oinak lurrean ditut. Kostaldekoa naiz. Kantauri itsasoko hegiak bira egiten dueneko jendartekoa naiz. Zimurrak itsasoari men egiten hasten dira etxetik 5 minutura; hegan.

Herria jendarteak egiten du. Badakit, baina, zein jendarteri zor diodan mirespena. Hark hartu nau herritar gisa. Haren zati naiz. Hura naiz. Pertsona oso gutxirekin identifikatzen omen da norbanakoa. Nik zer dakit?

Tortura gauza txarra da. Oso txarra. Ehun orrialde hartu eta bertan torturaren aurkako pentsamenduak idatziko banitu ere, ez nuke lortuko azaltzea tortura zein gauza txarra den. Hurruti ikusten ahal dugu? Badakit zerbait. Zuk ez dakizu. Edo ez duzu ikusi nahi.

Irlandan hasi zen. Hura ez zen txantxetako gauza izan. Ekaineko 2011 zen. Hura ez zen txatxetako gauza izan. Nork apostu uste baino gertuago dagoela? Zein tristea den arrazoia izatearen sentimendu gazi-gazia edukitzea. Erraturik zaudela imajinatzeko beharra, desioa. Hizkuntza bera bere zati dela sentitzen duen lagunari, kexu den horri, hitzon jabe denaren errespetu osoa.

San Tomas, duela bi urte. Gau txarra, nonbait, kideentzat. Elkar ikusten zuten azkeneko aldia izan zitekeela uste zuten. Edo, behintzat, ez zekiten ziur ez zela hala izango. Gaur harro naiz zuetaz, madrilen, cadizen, parisen... Eta ez dakit ondo nora joan. Zuenagana hurbiltzea ona izan da. Ez naiz damu. Gauza asko egingo nituzke aldatzeko, benetan. Non hostia jaio naiz ba? Ez dakit. Eta ez nau bat ere harritzen.

Errealitatea gara, hala ere. Ziur izan. Ez sinestu, sentitu. Pixkanaka. Nafarroa. Nork apostu uste baino gertuago dagoela? Tortura. Umiltasuna zor diegu. Muxu bana jaso beharko lukete, gutxienez. Errealitatea ezkutatzen saiatzearen adierazpide gordinena. Sinestu, ez sentitu; ez ginateke gai izango.

Gerora ikuste dira gauzak, ordea. Irlandan hala izan zen. Harresiek hitz egiten dute. Ozen. Zentsurak ere ozen egiten zuen hitz, aspaldi, alboko herrian. Memoria. Etorkizuna bahitu al digute? Zenbateko hipoteka ordaindu behar dugu? Utzi gazteei politika egiten. Ez itzazue denak kartzelatan sartu behitzat. Eta asko eskatzea bada, utz itzazue etxetik gertu, eurek bidaia dezaten, gustoko dituzten lekuetara, gustoko dituzten lagunekin. Ebidentzia suntsitzearen ebidentzia argiena. Eta zuk zer uste duzu? Arduratu egiten nau. Noski arduratzen nauela. Goizeko laurak eta oraindik esna. Madriletik gertuegi aukeran. Utzi herriari egiten. Hark hartuko du lekua. Ari da hartzen. Nik itxura ikusten diot honi guztiari. Ni unkitu egiten nau. Zenbat gauza egiteko, eta zein denbora gutxi. Forma hartzen ari da. Hala ere, beste lau aitzakia falta zaizkit oraindik hau idatzi, hustu eta beste atobus bat hartzeko, eta sekulako goxotasunarekin benetan zerbait egiten ari naizela sinisteko neure burua bortxatzeko.

Irlandan hasi zen. Baina ez zen han bukatu. Are gehiago, han ez da bukatu. Urduri jartzen nau, batzutan. Orain bai. Eta orain ez. Ez zait gustatu esaldi hori. Eta ezta ere estilo aldaketa hau. Diskurtso aldaketa. Estrategia bera. Nafarroa. 10 egun. Ostirala. Bihar astelehena izatea nahiko nuke Euskal Herriaren egutegian, “garaipenaren ondotik hasiko baita guretzat benetako guda”. Nire bidaia ez da bukatu. Kostan naiz. Ez dago gaizki. Baina ez da nahikoa.

Gora CAP!

CAP erakunde narko-militarrak Euskal Herriari

CAP erakunde narko-militarrak dokumentu honen bidez adierazi nahi ditu haren oinarri ideologiko-politikoak eta euskal gizarteari erakustera eman nahi dio ideia horiekin bat datozen ekintza armatuak eta drogazkoak azkenera arte eramango dituela jarraian aipatuko diren helburuak lortzeko:

1. Pandero da taldearen etsai nagusia eta haren deuseztatzea da taldekideen helburua.

2. Apirilaren 4a da taldekideek haintzat hartzeko eguna eta berau erabiliko da beharrezko ospakizunak eta aldarrikapenak egiteko.

3. Gillermo da taldearen profeta, baina, taldeak ez du hierarkia militarrik onartzen eta gainontzeko kide guztiak maila berean kokatzen ditu.

4. Marmol da erakundeak duen biltoki nagusia eta erabaki gorenak bertan hartu beharko dira haintzat hartuak izan daitezen.

5. Taldeak MITO erakundearekin duen ituna mantentzen du helburu komunen alde batera borrokatzeko (Utrecht-eko Ituna, 2007) eta prest ageri da etorkizunean ere egokiak derizkion akordioak sinatzeko.

Comando Anti Pandero

CAP

Euskal Herrian, 2011eko apirilean

SKASTI, Bilboko aste nagusia, 2011ko abuztuaren 25a

"Batzuk jakingo duzue orain dela ez asko kontzertua eskaini genuela Kukutza gaztetxean. Ildo horretatik, adierazi nahi dugu krisi ekonomikoak eta eredu kapitalista emergenteak, besteak beste, ekimen pribatua gorakada nagusian jarri duen garai honetan eta autogestioaren defizita nabaria deneko egunean, SKASTIk sinesten duela posible denik beste kultur eredu bat, zeinean autokudeaketan oinarritutako ekimen askeak paper nagusia beteko duen eta Euskal Herriko gaztetxe guztiak asmo horiek guztiak betetzeko espazio izango diren. Kulturaren ikuspegitik “puntu-bero” diren gaztetxeetako kideak elkarlanean aritzen direnean eta aurretik aipatutako presio arrotz hori gainditzen denean lortuko da herri honek duen kultur potentzialitate guztia garatzea.

Horregatik, kontzertu hau eta, bereziki, abesti hau eskaini nahi dizkiogu, bere garaian amets bat izan eta Errekaldeko gaztetxea izango zen eraikina biziberritu zuen gazte taldeari, eta baita ordutik hona Kukutza gaztetxearen alde lan egin duen orori ere.

Kukutza ikutu bez!"

Behin Fisika Gaindituta

Lurrazalaren puntu batetik munduaren aurkako muturreraino zulo bat egin bagenezake eta bertan hutsa egitea lortuko bagenu, ez genuke geure burua zulora bota besterik egin beharko bidaia ezin hobea egiteko, izan ere, grabitatea arduratuko litzateke lehenengo erdian, hots, nukleorainoko bidaian, eskuratutako abiadura balaztatzeaz, planetaren aurkako puntuan geldiunera iristeko.

Jarrai Beza

Skastiren inguruko hausnarketek unkitzen dute bereziki nire barnea egun berezi hauetan. Eta are gehiago zapelaitz batek esan zidanetik taldekide sentitzeak ahalbidetu ziola hegan egitea. Eta bidean idazten dut, une apropos batean. Musika gogorreko diska bat balerrian, pantaila begietan. Denbora aurrera doa eta gu betiko lekuan, baina helburu berriekin. Taldeak aurrera egingo zuela erabaki genuen, eta zin egin. Badugu mila ideia bakoitzak bere buruan. Horrek zera esan nahi du, ez gaudela hilik. Eta eskenatokira igotzen denak badaki zertaz ari naizen. Sentsazio gazi-gozoa, baina berriz bizi nahi duzuna, kosta hala kosta. Zapi lagunekin ikus ahal bezainbeste jenderen gauak alaitzeko ardura hartzen saiatzeko bazainbeste adorererekin elkartzeko desira. Haiek ere, bi abesti baino gehiago erreskadan entzuteko prest egotea da baldintza bakarra. Eta horrek bultzatzen gaitu beste gau batez hotza pasa eta lokalean sartzera ke artera, hautsiriko beste gau bat izango dela jakinda ere, konpainia ezin hobean. Abesti berri baten zortzi ikuspegirekin bat egiten saiatzea da lau pareten artean gerta daitekeen gauza politenetakoa.

Garai ilunak, beharbada norbanakoarentzat, baina garai politagoen aurretik bizi beharreko iluntasuna hitzetan eta doinuetan. Aro berri bat jaiotzen ari deneko beldurra. Irrikaz jasotako beldurra. Taldeak egiten du ume bilaka ez nadin, jostailu hautsiak soilik eros ditzaken familia bateko umea. Hitzik egin gabeko bidaiak gogoan. Sei urteko bidaia....

Jakin badakigu, eta ondo jakin ere, oholtza gainera igotzea jendartera gerturatzeko modu xume bat besterik ez dela. Kontrakoa dioenak ez gaitu ondo ezagutzen. Eta badakigu, baita ere, gugan jarritako zentzumenen jabeek osatzen dutela taldea, eta handi egin. Zuzeneko emanaldi bakoitzean aspaldiko lagun bik elkar egiten duten bakoitzean taldeak irabazten du. Bikote batek egoera berdinean muxu bat elkarbanatzen dutenean ere gauza bera gertatzen da. Zuzenekotik at ez dago bizitzarik. Ez guretzat. Urte bete denbora asko da. Larregi. 9 hillabete ere bai. Bizitza batek nahikotasuna eskuratzeko behar duen denbora bera. Ez da, hala ere, hutsetik sortuko, hori kondaira hutsa da. Aurreko izate batetik eratorritako kumea izango da, indartsuagoa eta helduagoa. Landuagoa. Mezu finko baten bilaketan sortutako zortzi aitako kumea.

Denbora gutxiegi barrena zerk unkitzen digun jakiteko, eta barrena nola hustu dezakegun ikasteko, entzun nahi gaituen ororen baimenarekin, noski.

Taldeak...

Leioa-Zarautz, 2011-07-07

“Zaharra zara, Bilbo” dio abestiak. Eta hala da. Eta polita. Behintzat lau urte polit. Eta bat gehiago, gutxienez. Jaietan ere elkar ikusiko dugu, ziurrenik. Hala ere, orain etxera noa, loturarik gabe, ustez, lana eginda. Eta ondo eginda.

Mendiak txikitu dituzte, euren bihotzen lez, abiadura handiz. Gaurkotasunari moldatzen zaion garraiobidea behar. Krisi putakumea. Hala ere, leiotik begiratu eta ez dut krisirik somatzen, ez ekonomia arloan behintzat. Garunaren gaitasunaren batazbestekoaren krisia agian. Zergatik diodan hau? Argi dago. Erotu egin gara. Egungo egoeraren aurrean jarrera koherentea hartuz gero, data baten izena jarriko dizute, “benetako demokrazia orain!” leloak norbait irain baitezake. Ja. Bertakoek ez dute santu bat ospatu nahi, aldarrikapen bat egin nahi dute, sistemak bizkarra eman diela salatzeko. Normala. Ez zinateke sutan jarriko 4 seme-alaba izan, langabezian geratu eta bankuak etxea kendu nahi izango balizu, hipoteka ordaindu ezin duzulako eta hura pagatzeko saldu nahi duzun 500 zaldiko kotxea inork erosten ez dizulako krisi garaian? Normala. Baina, kontuz, “benetako demokrazia orain!” leloa arriskutsua da. Ja. Arriskutsua dena kapitalismoaren egungo ikuspegia da. Agintarien ustez demokrazia osoan bizi gara. Ja. Asko falta zaio honi demokrazia izateko, txo. Bakearen alde eta euren herriaren nortasuna errespeta dadin lan egiten duten pertsonak kartzelaratzen dituen estatu bat ez da demokratikoa, lagun. Ez jauna.

Aldaketa. Etxetik gertuago. Arrazoi bat nahi dut egunero ohetik jeikitzeko bezain sendoa. Zertarako ikasi? Jakintzak zoriotsuago egngo al digu ba? Eta zertarako zoriontsu izan? Fede itxuz gara zoriontsu, norbaitek, behin, bizitzaren funtsa zoriontsu izatearen bilaketa zela esan zigulako. Eta hura zer da, Jainkoa? Behintzat horri helduko diogu.

Poesiak unkitzen nau. Musikatua bada hobe. Orduak pasa nituen bertso sorta malenkoniatsuak doinu gogor bezain krudelekin irensten. Ez dakit onik egiten didan. Baina hausnarketa egitera narama behitzat. Gaur, musikaren dekadentzia ohartu naiz. Irratiak ez du irizpiderik. Non da sormena? Globalizazio putakumea? Kultura gabeziara harturiko bidearen abidaura beldurgarria da? Munduaren punta bakoitzean bizi diren pertsona biri abesti bera gustatzea ez da naturala. Ezta zortzi irrati kate edukitzea ere, guztiek abesti berberak jarriko badituzte. Zergatik ematen digu beldur txiki izateak? Txikitan beti irakasten ziguten txiki askok handi bat mendean hartu dezaketela, eta are gehiago, aniztasun horrek egiten zuela txikia handi. Rocka bukatu da, lagunok. Saia zaitezte etxeko diska guztiak ahalik eta luzeen gordetzen zeuen armairu gogokoenean.

Ez dugu ezer aldatuko, ezinezkoa da. Iraultzailea ezkertiarra eta abertzalea bazara ETAkidea zara. Iraultzailea eta abertzalea bazara ETAkidea zara. Besterik gabe abertzalea bazara ETAkidea zara. Finean, euskalduna bazara ETAkidea zara. Zure bizilagunaren suiaren txakurraren zaunkak euskarazko fonetikaren antzarik badu ETAkidea zara. Gazte mungimenduetako kideen atxiloketek zerbait konponduko dutela uste al dute? Honek gogora dakarkit gida kataluniarrak Belfasteko muralen aurrean esandakoa: “Soldadu britaniarrek gazte errepublikazale irlandarren aurka eginiko eraso bakoitzaren biaramunean, beste horrenbeste edo gehiago egoten ziren prest IRAren borrokarekin bat egiteko.” Badirudi estatuak garbiketa bat egin nahi duela. Baina, garbi diote: “Zorionez, gure herrian ez da ideia politikorik epaitzen.” Ja.