Zein da David eta zein da Goliath?

"Escribo en vano, pero escribo. Invoco desde el interior en busca de lo perfecto. Porque el deseo nos hace fuertes en la búsqueda. Busco la paz en el mundo mediante fusiles, la rendición mediante piedras... y solamente encuentro una puta estrella de séis picos en un cielo que no le pertenece. Me gusta la armonía de los llantos de miles de psicópatas extremistas de metro y medio. Son buenas las consecuencias de una guerra, pero son mejores las de una masacre. En una se derrama sangre, en la otra sangre y dignidad. En el ejército se enseña a defender y a salvar vidas, por eso, hay que exterminar las escuelas. Una educación terrorista contra un gobierno humilde y respetuoso. Una guerra no fue suficiente para demostrar que séis millones de balas son muchas y que una vida humana es muy poco, y que una cámara es muy pequeña... Pero sigo buscando entre barras roji-blancas... y solamente encuentro una puta estrella de séis picos en un cielo que no le pertenece."

Guztiok bat?

Asperturik naukate, eta nazkaturik, aberriaren salbatzaileek. Narda sentitzen dut, super euskaldun sentitzen den batek, maila ustez baxuagoko beste batekin gurutzatzean sentitzen duen mespretxua sumatzean. Asko dira garuna txiki eta amorrua handi duten gazteak. Ez dakit beste herrialdeetan, baina geurean, tamalez, horrelako gazteek sasi-abertzaletasunean aurkitzen dute irteera. Ez diezadala inork gaizki uler, faborez. Anitzetan sentitzen dut amorrua, neuk ere, herri honen egoera politikoari begirada bat botatzean. Baina, bereiz ditzaket nire amorrua sortu, eta beraz, pairatuko dituztenak, gainontzeko guztiengandik. Ez dut ulertzen, aberkide abertzaleak mespretxatzean ekintza abertzale (hau da, “aberriaren aldeko”) bat egiten ari dela uste duen inor.

Ez al litzateke egokiagoa izango independentziaren alde gauden guztion indarrak batzea dependentzia egoera errepresibo hau eragiten duenaren aurka? Badirudi jendeak ez duela hain garbi ikusten. Herri bat ez du sortzen, ene ustetan, biztanle guztiek ideia bat konpartitzeak. Herri bat, hori baino zerbait gehiago badela uste dut. Herri bat, nortasunak egiten du, hizkuntzak, kulturak, aniztasunak, biztanleen aniztasunak.

Niri, esate baterako, ez zaizkit euskal dantzak gustatzen, pilota partidek aspertu egiten naute, trikitixak burukomina ematen dit eta ez ditut marradun kamisetak erabiltzen. Bestalde, capoeira ikasiko nuke gustura, patinarekin aritzen naiz, ska-punk eta heavy-a abesten ditut eta galtza nahiz zapatila zabalak jantzi ohi ditut. Ezagutzen nauen norbaitek euskalduna ez naizela uste badu, esan diezadala aurpegira.

Askori betetzen zaio ahoa sozialismo, tolerantzia, mestizaia eta abstraktutasun handiko beste hitzekin. Beno, neu, izatez, mestizoa naiz, eta harro nago, euskal kulturaz gain, kultura espainiarra ezagutzen baitut jende askok baino hobeto. Familiaren erdia kanpotik etorritakoa da, garai ekonomiko zailetan, lan bila. Egungo neure aberriak, besoak zabalik jaso zituen nire arbasoak, hauek gehien behar izan zutenean. Ez naiz batere lotsatzen, eta ez dut uste hala beharko nukeenik, aniztasuna baita, berriro diotsuet, ene ustez, Herri bat, eta kasu honetan pertsona bat, osatzen duena. Euren lurragatiko maitasuna mantentzen badute ere, errespetu handia diote dena eman dien herriari. Hauen seme-alabek, senar-emazte euskaldunak izan dituzte, eta, aldi berean, seme-alaba euskaldunak. Ni neu horietako bat. Ezagutzen nauen norbaitek euskalduna ez naizela uste badu, esan diezadala aurpegira.

Potrotaraino nauka gai honek.

Barkatu begi urdineko gazte ilehori garaia ez izateagatik… baina, hala ere, Gora Euskal Herria askatuta! Gora Euskal Herria sozialista!

"Denok eman behar dugu zerbait..."

Zorionak, [Xa(Bi]No)!!!

Igande gaua, eta sekulako astebukaera ahaztezina bizi izanaren sentsazioa. Nire udako azken astebukaera izanik, ezin hobeto aprobetxatu dudala uste dut.
Gaur, Binoren urtebetetze eguna denez, honi eskaini nahiko nioke sarrera hauxe. 19 urte igaro dira. 19 urte elkarren ondoan. 19 urteotan izan dudan lagunik onena izan da, inongo zalantza izpirik gabe. Egunero izan dut alboan edukitzearen sentimendua, auzo berean bizi izan ginenean, nahiz, ikasketen erruz, hiriburu erraldoi batean galduta aurkitu izan naizenean.
Nirekin konpartitu ditu bizitzako (eta aurretiko) arlo ugari. Jaio aurretik, bion amek (gurasoek), ospitaleko egonaldia konpartitu zuten. Hortik aurrera ikasgela, parke, jolas, bidaia, kirol, parranda, musika... bezalako gauzek lotu gaituzte.
Horrez gain, idatzi nahi eta ezingo nituzkeen mila bizipen azaldu gura nuke, baina, gehiegi eta sendoegiak lirateke momentu horiek niregan izandako eraginak, beraz, une batez idazteari utzi eta haietan pentsatzea (...............) besterik ez dut, berari (inoiz hau irakurtzen badu) berdina egin dezan proposatu ondoren.
Besteik'pe, zorionak ta urte askotako...

P.D: Eskerrik asko atzoko egunean zoriondu ninduzuen guztiei. Eta eskerrik asko, batez ere, astebukaera hau niretzat ahaztezina bilakatu duenari. Egin zenidakeen oparirik politena izan da. Maite zaitut.

P.D.2: Atzo, nire urtebetetzea izateaz gain, Gudari Eguna zen, baina, ez "sasi-gudari" eguna. Beraz, Euskal Herriaren historia umilean zehar euren herriarengatik dena eman dutenei... Agur eta Ohore.

I'm your fan number 1

Lasaitzeko unea. Eskuak teklatu gainean pausatu eta gehiegi pentsatu gabe, nire gogotik zeharkatzen diren pentsamenduen isla nire txoko honetan paratzeko unea.

Izan ere, niri bost axola 2 metroko altueran kokatzen den eta horiozontalarekiko 30º-ko inklinaziona duen malda bat jaisten hasi den eskiatzaile hipotetiko batek aipaturiko maldaren bukaeran aurkitzen den 10 metroko sakonerako eta 5 metroko zabalerako zuloa gainditzeko bezainbesteko abiadura izango duen, 70kg-ko masa duela eta elurrak eskien gainean eragiten duen marruskadura indarraren koefizientea 0,024 dela baldin badakigu? Ea ariketa asmatu duenak airearen baldintza arbuiagaitzak arbiuatu dituen eta eskiatzaile hipotetikoa zulo hipotetikoan erortzen den hipotetikoki. Ea arbuiatutako baldintza klimatikoek zuloan izotzaren existentzia ahalbidetzen duten, eskiatzaile hipotetikoaren heriotza hipotetikoa ondorioztatuz. Emaitza = Fisika Puta!

Baina gaur ez naiz fisikaz arituko, zeuretaz arituko naiz, zeuri idatziko dizut, zeuretan pentsatzen baitut. Zeuretzat idatziko dut. Azkarregi, omen zen. Azkarregi egiak esateko? Azkarregi elkar ezagutzeko? Azkarregi... zertarako?

Ez dira garai onak dantzarako, baina bai, musika eta eskenatokia aukeratzen joateko. Eta jakin al dezaket zein jantzi eramango duzun neure gauean? Gorria baldin bada, lotsatu egingo naiz, beltza bada, alaitu. Ba al du explikaziorik ilean daramazun loretxo horrek? Eta ez zaitez nahastu, ez zara "lorea daraman lore bat". Lorea daraman emakumea zara. Neuk jarri nituen zelaia, gaua, eta marea bizien doinuak, eta zeuk irribarrerik politena. Saetarik abestu nahi, Ijitoen hirian? Neuk nahiago reggae bat Jamaikan...

Ez zenion ihesari eman, beraz gustura zeunden "Ihesa" entzuten. Ni izerditan blai nengoen eta zu oraindik guztiz jantzita. Agurrik ez, hori bai, "bestia nere kontu...". Eta atsegin nuen Miami Beach zu alboan bazintudan. Eta are eta gehiago atsegin nuen lehengusuaren tabernan. Aberkiderik ikusi al duzu ondoko mahaian?

Ordu asko, baina txikiak, elkarrekin. Hizketaldi luzea, hiztun onenarekin. Eta azkenean zer? Aitari kasu egin behar. Behin, bitan eta hirutan. Eta bidaiako autobuseko aurpegi bera mila bider. Eta barrea eragin zidan eskaera bihurria. Eta beste mundura bisitaldi gidatua. Eta hotzikarak eguzkiaregandik ezkutaturiko herrialdeetan. Irribarre anestesikoa, arnasketa anti-anestesikoaren ondoren. Ordua gainean. Eguzkia aise. Igogailurik ez ispiluan.

Isiltasunarekin borrokan, eta borroka, inoiz baino ozenagoa. Ahaztezina izan zen, berezia izan zelako. Eta berezia izan zen, zu zeu berezia izateaz gain...

Eta momentu honetan leihora hurbiltzen ari zara. Baina, ni bertan aurkitzen naiz dagoeneko. Beharbada ez luzerako. Beldurtu egiten omen zaitu aurrera begiratzeak? Edo hobeki esanda, urrutira begiratzeak. Baina, zer diote zeure lagunek? Ziur polita izan daitekeela pentsatzen dutela...

Boof wt Fmfob

Idazteko gogoak bultzatu nau, gaurkoan ere, ordenagailuaren aurrean pausatu eta idazteari ekiteko. Gauza ugari kontatzeko. Uda latza izaten ari da, zentzu guztietan, sentsazio eta emozioz beteriko uda. Horrek ondo sentiarazten nau, eta ondo sentiarazte horrek, ondo sentitzen naizela adieraztera behartzen nau, hein batean.
Jende asko darabilkit buruan, elkarren artean zerikusik ez duen jendea gainera. Klaseko jendea, kontzertuak eman izanagatik ezagututako konfiantzazko jendea, kontzertuak eman izanagatik behin ezagutu eta oraindik harremana mantentzea lortu dudaneko jendea, beste herrietako jaietara joan eta musika taldeengatik ezagutu nauen jendea, Betiko Lagunak, denbora tarte luze batek jipoituriko harreman batek bere horretan jarrai dezakeela ikusarazi didan jendea, iazko klaseko jendea, bizitzan ahaztuko ez dudan jendea (orain arte aipaturiko eta oraindik aipatu gabeko taldeetan sailka daitezke), arazorik eta kondiziorik gabe euren anaiatzat hartu nauen lagun taldea, aurtengoan izan ez bada, aurreko udetan nire alboan egon den jendea, aurtengoa bezalako uda batean ezagutu eta 9 hilabete inguru anaiatzat izan dudan jendea, garai batean lagun onak izatetik harremana galtzera iritsi ostean, geure bideak nola elkartu diren erakutsi eta 9 hilabetez anaiatzat izan dudan jendea, lagun onen neskalagunak izanik, nire lagun bilakatu direnak, aspaldiko garaiez hitz egitean barreak eragin dizkidan jendea, zaletasunak konpartitzeak lagunak izatera bultzatu gaituen jendea, lagun soilak izanik, zerbait gehiago izatera hel gintezkeela erakutsi didan jendea, lagun izatera heldu gabe, lagun izan gintezkeela erakutsi didan jendea, gauza politak pentsatzera eraman nauen jendea, amesten utzi nauen jendea, begirada batekin urduri jarri nauen jendea, berarengan nolabaiteko interesa pizten nuela beranduegi (ea ez den horrela) ohartu naizeneko jendea, nire lekua hauxe dela erakutsi didan jendea, zantarrak izanik, zantarrak ez direnak balioesten lagundu nauen jendea, nireganako estimua era batera edo bestera azaldu didan jendea, azken egun hauetako batean bere konfiantza osoa nigan jarri duen jendea, niregana zuzenduko zelako esperantza izanik, musika talde ezagun batek inguruko herri bateko jaietan emandako kontzertu batean esperantza hori errealitate bilakatu zuen jendea... azken finean, nire buruan eta, ondorioz, bihotzean sartzea lortu duen jendea.

Horrela jarrai nezake luzaroan.

Bada, itxaropena errealitate bilakatzeaz gain, nire buruan dudarik sartu duenik ere.

Gaurkoa, aipaturiko talderen batean sartzen den orori eskainia.

P.D: Ez dut izarren jabea ulertzen.

Riiiiiiiinnnnnnng!!!

Bi hilabete baino gehiago izarrekin ametsetan. Bada zerbait.
Gauza asko jazo dira, noski, hura amestu nuenetik. Onak batzuk, txarrak besteak. Ikasteko asmo sutsuarekin utzi nion blogean idazteari. Nire orduko fedean, ikasten emango nuen denborarekin ez nuen bertan idazteko betarik izango. Eta izan dut bai, betarik. Nahi baino gehiago gainera.
Gauza askorekin topatu naiz ikasteko garaian. Gogo falta, motibazio eza, benetan ikasteko ohitura gabezia eta izutzerainoko materiarekin topatu naiz, besteak beste. Ondorioa, emaitza txarrak. Oso txarrak esango nuke. Uda jadanik, hainbeste desiotako uda. Zertarako eta inoiz baino gehiago ikasi behar izateko! Beno, kolpeak eta igaroko dudan uda ez hain onak eskarmentutzat balioko didatela espero dut behintzat, hurrengo urtera begira. Irailean ikasgaiak gainditzeaz gain, "egunero" ikasteko ohitura hartzea lortuz gero lorpen handia izango da. Hala ere, ez da erraza izango. Baino beno, oraindik garaiz nagoela uste dut. Esan bezala, ikasgaiak gainditzeko sakrifizio maila igo beharko dut, ordu gehiago sartuz eta lan gehiago eginez. Jende askori ondo doakio azterketa aurretiko "astetxoarekin" eta beharbada duen inteligentzia mailarako, ikasteko gaitasunerako edota burutzen dabilen ikasketen zailtasunerako (denetik egongo delakoan nago) nahikoa zaio. Ni orain koturatu naiz, niretzat ez dela nahikoa.
Ildo honetatik jarraiki, kritika txiki bat egin naiko nuke, zuen baimenarekin. Pixka bat nazkaturik nauka, azken urte honetan, nire "karrerak" jasaten dituen mespretxuak entzun behar izateak. Ez dut zehazki inor akusatu nahi, orokorreak hitz egiten dut. Entzuten dudan gutxiespeneko komentario orok biziki mintzen nau. Garbi utzi nahi dudana zera da, Biologia ikasten nabilela. Bost urteko Lizentziatura dela. Oraindik "amaitu gabe" dagoen zientzia bat dela. Bizia aztergai izanik, gauza konplexuak (bizia ezean, zer da konplexuagoa?) dituela bere baitan. Beste zientzia batzuetan ez bezala (Matematika, Fisika, Kimika... -hauek dira gehienbat ezagutzen ditudanak-) zaila izaten da orokortasunak bilatzea, hau da, multzo bati egotziko zaizkion legeak edo arauak finkatzea. Horregatik asko adarkatzen den zientzia da. Kasuan kasuko klase, ordena, familia, genero, espezie, barietate, arraza... aztertu behar da, eta sinets iezadazue, badira batzuk! Ez dut inola ere beste zientziarik (edo ikasketarik, orokorrean hitz eginez gero) gutxietsi nahi, baina bai Biologia haien parean jarri. Bizkarrean kolpetxoren bat emango nioke gustura, "animalituak ta landariak" ikasten ditugula dioenari (ahoan iribarre bat duela normalean). Eta ikusaraziko nioke hitz tentelok ahoskatzeko beharrezkoak izan diren prozesu biologiko guztien konplexutasuna berak seguraski inoiz imaginatuko lukeena baino altuagoa dela, eta gu haiek ikasten saiatzen garela. Eta esango nioke, baita ere, Biologoa den, eta egungo telebistako programa arroxa anitzetan agertzen den, pertsonaia "maitagarri" bat erabiliz gutxiespena egiten duenari, beharbada bera dela karrera hauxe ateratzeko gai izango ez litzatekeena, eta ez noizean behin telebistan agerraldi bat edo antzerki moduko muntaia bat eginez bizimodu oparoaz gozatzen duena.
Barkatuko nauzue, baina, barrena hustu beharrean sentitzen nintzen. Eta behin hau esanda eta horrelako jendea (telebistako kasposoak alegia) espetxeratu beharko litzatekeela argi utzita, ezer gutxirentzat dut astia. Baditut asmo ugari uda honetarako. Batzuk musikarekin lotuak, beste batzuk kirolarekin, besteak ikasteko planteamenduaren exekuzioarekin, beste batzuk parrandarekin... eta batenbat izarrekin noski!
Besterik gabe, idazten jarraitzea espero dut, zuen bisita fidela amaitzen ez den bitartean behintzat. Zaindu zeuona dena eta zorterik onena guztioi, ikasleei bereziki, uda gogorra baitator. Nirea hala izango da behintzat...

More news as soon as I can!

Izarrekin Ametsetan

Gaur hondartzan egon naiz. Eta paradisua irudituko litzaideke zu bertan bazina. Eta ohartu naiz ez dudala hondartzaren beharrik paradisuan sentitzeko, zeu behar zaitut.
Hala ere, hondartzarekin amestu dut. Bertan zeunden, nola ez, egiten eta pentsatzen dudan oron baitzaude. Ez dit axolarik. Zeure baimenarekin edo gabe. Neurea zara. Amesten ibili naiz eta honelako zerbait zen:

"...egun bero baten osteko lasaitasuna. Guztia eman duen eguzki baten nekea nabari da, gauaren etorreraren aurkako borroka galtzen ari baita. Ezin du ezer egin.
Parez pare hirurok, zu, ni eta itsasoa. Itsasoa ordea ez dago bakarrik. Kumetxoak ditu etengabe, eta hauen negarrak zure ahotsarekin harmonizatzen du, melodia gazi-gozoa sortuz.
Eguzkia bere azkenetan dabil. Mundu honetan ez da gupidarik. Hala ere, bihar gure artean izango dugu. Bitartean ilargiarekin jolastu behar. Eta izarrekin.
Iluntasunarekin batera, zure begiek nireekin jostatzen dute, argitan ez zuten sakontasunarekin agertuz. Lotsatiegiak agian? Baliteke. Baina eguzkiak, argiarekin batera, lotsa eraman du. Nire eskuek zeureak bilatu dituzte. Erraz. Begiak begitan oraindik. Eskuak hotz dira, hondarra bero. Hitz goxoren bat belarrian, laztan bat masailean. Zure erantzuna ezpainetan. Zure ilearen usaina nabari dut. Eta zure lepoaren leuntasuna. Maite zaitut dio haizeak. Zure ezpainen zaporea dastatzekotan edo, kosk egin diet, leunki. Debeakatuak dirudite, paradisuko sagar gorriaren zapore bera baitute. Ez naiz damu. Zukua atera nahi izan diet.
Zure arnasa nabari dezaket lepoan. Geroz eta azkarrago. Nire taupadak bezalaxe. Hondarra bero, eskuak bero. Irribarre bat oparitu didazu. Nik zuri muxu bat. Eta beste bat. Gogo onez onartu dituzulakoan nago, oraingo irribarrea zabalagoa baita zure ezpainetan.
Eskuek aspaldi galdu dute arrazoiarekiko menpekotasuna, baina leuntasun osoa mantentzen dute zure gorputz osoan barrena. Arrazoiak aspaldi galdu du arrazoiarekiko menpekotasuna, eta desioari utzi dio bere lekua. Desioak nahia du lagun. Burua galtzen hasi naizela uste dut. Nor izan da erruduna? Zeure begiek zirikatu naute.
Zure gorputzaren berotasuna nabari dezaket eta, eskuak altza beharrik gabe, izarrak sentitu ditzaket nire hatzen artean..."

Neurea zara. Gaur, ametsetan. Bihar...