Guztia eta gero...

"Gaur arte iritsi duk!" pentsatu dinat. "Gaur idatzi egingo zioat ba!" esan zionat neure buruari. Esatekorik izan gabe idazten duenaren rolean erortzeko beldurrez idazten dinat, baina. "Polit idatziko zioat behintzat; eskertuko dik" pentsatu dinat, ordea. Eta txukun. Eta atsegina izaten saiatuko naun. Eta saiatuko naun ni imagina nezanan (orain!) lerrook errezitatzen. Izan ere, euskara ikasten jarraitzen dugunok horri probetxua ateratzeko beharra sentitzen dinagu; maitasunez egindako zerbait dela jakinda, gustora ez eta...! Poesia egiten hasiko ez zaigu ba, tentel hau! Kaleko antzerkiarekin izan dut esperientzia gaur. Azti bat paseoan jarri da trukoak egiten, begiratu nahi zuenarentzat. 17 egun neramatzan aztia, hori bera, ikusi gabe. Edo agian gutxiago. 3 aldiz ikusi dut magoaren saioa eta ez dakit nola izena duen. Ez magoak, ez saioak (azken horrek izenik balu). Are gehiago: ez nuke esaten jakingo zein disziplina den berea eta zein areto dagokien ondoen disziplina horretakoei. Zer esango luke berak? Musikarekin, ezin izan dut aditu zer esan duen. Eta okenrrena zera da, musika berak jarri duela. Begira zein gogorra den kontua: berak zentzumen bakarra monopolizatu nahi zigunan. Beste batzutaz hitz egingo banu... baina hori dun demokrazia; baietz, 'Maiz'?! Ixilik egotea. Hori eta zerorrek sortutako zerbait zapaltzeko prest zaudela erakustea. Baietz, 'Iharra'?! Azkenean, bi txanpon eman dizkiot pailazoari. Eta bai, pailazo esan dut, barrea eragin baitio jendeari (eta barre osasuntsua garesti dago). Dena dago garesti, pailazo izatea barne. Gainera, ordu txikitan lan egin behar! Beharbada, gautiarra da bera eta konforme dago ordu horietan bizitzearekin, baina, bere seme-alabak (demagun badituela) ziurrenik ez daude horrekin konforme; euren bizitzetako lehen 15-16 urteetan ez, behitzat. Aztia, magoa eta pailazoa. Edo poemagilea. Olerkaria. Galdetzen badute, Ane: ez dakizu non bizi naizen. 'Ongi etorri' gehiago nahi ditugu. Gizartea Ta Kultura GTK