****

Hotmail-a ireki eta 3 mezu. Horietako 2 iragarkiak. Bestea aldiz, batxillergoko gelakideen artean afari bat egiteko proposamena. Nork har zezakeen horrelako gauz bat antolatzeko ardura eta erantzukizuna? Bai, nork bestela. Eta beste batzuk "bai bai, ingoyau..." esaten dugun bitartean, bada, zama hartu eta antolatzen hasten direnak ere. Gaurko sarrera berarentzat beraz. Errespetu eta estimu handia dizkiodalako, txikiak ginela kirol baten bitartez elkar ezagutu bagenuen ere (ez dakit bera honetaz gogoratuko den), klasean egon arte benetan ezagutu ez ginelako, zaila bada ere, momentu txarretan irribarrea gorde ohi duelako, arrazoia duela pentsatzen duenean isiltzen ez delako, lehengo urtean, HIRA taldearen "(sic)." diskoa oparitu zidalako, gustoko nuela jakinagatik soilik, huskeri bat zelakoan egin bazuen ere, sekulako keinua iruditu zaitzaidalako. Azken larunbat honetan, zegoen lekutik etorri zenez, SKASTI taldearen kontzertua ikustera etorri zen. Asko poztu ninduek horrek. Gainera, kontzertua amaitu zenean, azken aldian ateratzen saiatzen ari zen titulu bat eskuratu zuela esan zidan. Zorionak beraz. Meritu handia duela uste dut.
Askoz gehiagorik ez, esateko. Ezagutzen duzuenek jakingo duzue merezi duen pertsona bat dela.
Besterik gabe, zorterik onena opa diot eta behar duen animo guztia bidaltzen diot. Niregan, apreziatzen duen pertsona bat duela jakinarazi nahi diot, lehendik ez bazekien.

Gracies per tot!

PaRaNoiA

Bizitza. Defini dezagun bizitza. Zaila, ezta? Bai, baietz esango nuke. Hainbat ikuspegi... hainbat definizio ofizial... Biologia ikaslea naiz. Jakingo duzuenez, "bio" aurrizkiak "bizitza" esan nahi du latinez... edo grekoz, ez dakit. Eta "logos" zatiak aldiz, "jakintza, zientzia". Biologia ikasten arituta ere, ez naiz bizitza zer den azaltzeko gai. Paradoxa? beharbada bai. Baina, ez al da, bizitza bera, paradoxa bat, edo paradoxa multzoa? Nork daki. Azken aldian, pentsamendu ugari izan ditut buruan bueltaka. Metaforikoki hitz eginez, noski. Gai guztien inguruko pentsamenduak izan dira gainera, pentsamendu gazi-gozoak beraz. Bizitzaren arlo edo aspektu batzuk barrea eragiten didaten bitartean, beste batzuk, barre egiten didate, negar eginaraziz. Eta alderantziz. Hala ere, ezin dut ezer egin. Beno, zerbait bai, baina ezer handiegirik ez. Edo bai. Baina ez naiz ausartzen. Ondorioen beldur, pentsatzen dut. Koldar bat bezala sentitze naiz, baina zentzuduna aldi berean, alderantziz proportzionalak baitira.
Matematikari bati bizitza zer den galdetuz gero, "x" probabilitaren ondorioz Lurrean eman ziren baldintza jakin batzuen emaitza dela erantzungo digu. Kimikan aritzen den bati galdetuz gero ordea, aminoazido batzuk, eguzkiaren erradiazioaren ondorioz eskuraturiko propietatea dela erantzungo digu. Azti baten ikuspegia jakin nahi izanez gero... ez, ez dut ikuspuntu hori jakin nahi. Ezta erlijioek diotena ere. Ez katolikoak dioena behintzat. Nola sinetsi emakume bat "besterik gabe" haurdun geratu zela dioen baten ahotik irteten dena? Argi utzi nahi dut, hau guztia, biologia ikasle bat izanagandik at diotsuedala. Fededunik bada, hau irakurtzen, jakin dezala, nire asmoa ez dela fede hori zapuztea. Fedeak mendiak mugitzen baititu. Hori bai... ez zaizue fedea merezi duen beste gauzarik bururatzen? Niri bai, dezente gainera. Biologo bati, aurrekoen galdera bera plazaratuz gero, biziduna, elikatu, ugaldu eta erlazionatzen den izaki oro dela esango digu. Nik hala diot behintzat. Ados, ez naiz biologoa, baina hori da nire helburua edo, poetikoago esateko, nire ametsa. Hara! ametsek ez al dute federik merezi? Dudarik gabe. Badut ametsik, bizitzaren arlo guztiekiko gainera. Eta ez bat, hamaika. Bete nahiko nituzke, noski, baina koldarregia nahiz. Eta hala dirudien arren, hau ez da "bukle" bat. Bukleak errepikatzen diren zikloak baitira, eta hau ez da ziklikoa, ez baita mugitzen. Tinko bere horretan. Eta koldarregia izateari utz nahi nioke, baina koldarregia naiz.
Soziologo bati galdetuz gero, biziduna, beste izakiekin harremak eta elkarreraginak dituena izango da. Bat nator guztiekin, eta aldi berean, denen erantzunak ukatzen ditut. Normalena, jarraian, "bizitza"-ren nire kontzeptua azaltzea izango litzateke. Ezinezkoa dela deritzodanez, ez da hala izango. Hor! nahigabean ihesi zait.
Konturatu gabean, bizitzaren inguruko kontenplazio metafisiko hau azaltzen ari naizen bitartean, bizitzen ari naiz. Beno, soziologoa bazara soilik. Hala zara? Uste nuena. "Borroka" eta "balantza"-tzat ere deskribatua izan da bizitza. Hainbat konposatzaileei galde diezaiokezue. Hitz bat, kontzeptu bat eta mila definizio, berriz ere. Ez al da kezkagarria, bizidunak izan eta geure propietate funtsezkoena zein den ez jakitea? Ez, antza denez. Momentu honetan Descartes-en Cogito ergo sum datorkit burura, hau da, "pentsatze dut, beraz, banaiz", euskaraz. Zerikusirik edukiko al du? Nork daki. Bizidun batek esan zuen behintzat. Hori ezin uka dezkegu.
Bizitza gauza handia da, baina, gauza handi guztiekin gertatzen den bezala, gauza txikiagoak behar ditu bere "unitate estruktural"-ak izan daitezen.
Gaur, hainbat gauza jazo zaizkit. Eta gaur goizean bizirik negoela argitu behar dut, bada ezpada ere. Gauza asko izan ditut buruan gaur ere.
Eta, horien artean uste bat indartu zait. Nazka sentitu dut. Baina hala ere, zorteko nabil, atzo nazka gehiago sentitu bainuen. Hitz gordina da, eta hala izan dadin nahi dut gainera: Nazka. Barka honekin nazkatzen bazaituztet. Hala ere, ni baino ausartagoak izango zarete ezta? Ez da zaila. Jarrai dezagun beraz. Irribarre bat ihesten zait oraintxe bertan, ez baita nazka izan sentitu dudan sentsazio bakarra. Ez, noski. Esan dudan bezala, balantza batean aurkitzen gara, bizirik bagaude behintzat. Bai, Descartesek baietz esan dit. Zirrara sentitu dut. Urduritasuna. Nahia sentitu dut, desira. Eta zeuri esker izan da. Zeuri eta zeure begiei esker. Amesten ari naiz, eta, egia esan, ez dakit zertarako, koldarregia bainaiz. Lehengo konposatzailearen lagun konposatzaile bati galdetuz gero (biziduna hau ere) borrokan jarraitzea aholkatuko liguke. Borroka ezean, hutsik baikaude, hilik. Eta berak esana egin beharko dugu, biziduna baita, eta geuk ere hala izan nahi dugu. Beraz, borrokan jarraituko dut, zuregatik, niregatik, biongatik. Geurea handia da, bizitzaren antzera, eta gauza handi guztiak bezala, zatiz ostuta dago. Bi zatiz, hain zuzen; zeu eta zeureganako nire maitasunaz. Ez beste inor, ez beste ezer. Eskerrak eman nahi dizkizut eta borrokan jarraituko dudala esan. Hil arte. Borrokatzeari uzten diodanean, hil egin naizelako izan dela jakingo duzu. Hiltzen naizenean, borrokartzeari uzteagatik izan dela jakingo duzu. Nahi zaitut, desiratzen zaitut. Lortuko zaitut.
Idazteko bizitza erabiltzen dut. Beno, denbora erabiltzen dut. Baina, ez dio axola, ez baitira ezer bata, bestea gabe. Aurrera darrai beraz, "etengabian". Zuen denbora erabili dut, honaino heldu bazarete behintzat. Hala ere, eskubide guztiekin sentitzen naiz. Atsegina izan ezean, aspaldi utz baitzeniokete irakurtzeari. Zuen aukera izan da, ez nirea. Libre zineten aukera egiteko. Hori baita bizitza; aukera multzoa. Nork bere bidea egin behar. Zuek egin duzue zeuona. Hemendik aurrerakoa, irakurritakoaren ondorioa izango da, maila handiago zein txikiago batean. Baina, ez zen hori nire asmoa. Guzti honekin aukera egin baitut nik ere. Eta ausarta izan naiz azkenean. Ikusi egin behar emaitzak ematen dituen, ea helburua betetzeko balio didan. Ikusten duzuenez, amesten nabil berriro ere, eta fedea zor diet, eta ematen diet. Lortuko zaitut. Gaur edo bihar. Hain polita zara, non, ezin zaitudan burutik kendu. Beti nire baitan zaude. Egiten dudan oron. Eta ez duzu errurik. Ez, noski. Errua ez baita zeurea. Ez da inoiz izan. Txantxetan nenbilen.
Amaitzeko, zera esan nahi dut; euskarak badituela oso antzekoak izanik, oso kontzeptu desberdinak adierazten dituzten bi hitz: Bizitza eta bizia. Barka gaizki erabili baditut, nahita egin dut.

Besterik gabe, agur bero bat biziduna izateaz gain, irakurle zaren horri, errugabeari bereziki.

Norbaitek esan zuen lez: Ulertu behar duenak, uler beza.

P.D: Testu hau, zuen entretenimendua bilatu asmoz idatzi dut. Bertan idatziriko ezer ez da haintzat hartzeko modukoa, egiazko inongo oinarririk gabe egina baita.

"PHOTO SESSION"

Hona hemen ostiral honetako argazki sesioak (aitorren esku trebeetatik igaro ondoren) eman duen emaitzaren erakusgarri bat. Azken sarreran aipatu nuen arrazoiagatik eginak izan direla azpimarratu behar da. Beno, horregatik eta taldeak formazio berriaren argazkiren bat eduki nahi zuelako. Aurrerantzean, argazki hauek, eta gehiago, webgunean ikusgai egongo direla uste dut.

Data: 2008/03/07

Lekua: Abendaño (Zarautz)

Argazkilaria: Oihan Larrañaga
Efektuak: Aitor Amilibia

Mila esker, beraz, Oihani!

Agur t'erdi!

P.D: Egin komentarioak beldurrik gabe, guztiak onartuko ditut.

"Musika eta hitzaz aurrera egin nahi nuke!" (SuTaGar - Doinu ta ideiak sortzen)

"Asteburu musikala" izan dela esango nuke, igarotako hiru egun hauek bi hitzetan deskribatu nahiko banitu. Ostiraletik hasi eta igandera arte.

Etxera heldu nintzenerako barruan nituen, jadanik, astebukaera nola joango zenaren inguruko ezjakintasunak sortzen zizkidan urduritasunaren eraginak. Bazkaldu eta entrenatu ostean, Bino-ri deitu eta, ahalik eta azkarren, gelditu ziren lekura joateko esan zidan. Hala egin nuen. Iritsi eta kotxea aparkatu genuenean (a zer komeri!), Vladi, Guillermo, Peña, Egurza eta Txufo agertu ziren, soinu probak egiten genituen bitartean. Gero, afaltzera joan ginen Herriko Tabernara, Junzai Txetxera-koekin batera. Sekulako afariaren ostean, nahiko berandu dagoeneko, talde honen kontzertua hasi zen. Gero geuk jo genuen. Balorazioa positiboa izan zen taldekide guztion aldetik. Entseatu genuena kontuan izanda (hau da, bat ere ez), ez kexatzeko modua geundela uste genuen. Hala ere, jende gutxi egoteak pixka bat hoztu zuen emanaldia. Aipatzeko bi gauza; Junzai Txetxera-koen portaera eredugarria (kontzertuan bertan jakinarazi genien, nola ez) eta bertako neska gazte batek erakutsiriko enfasia. Asko poztu eta motibatu gintuen neska hura dantzan ikusteak. Komentarioak sexista itxura izan dezake, baina, guztiz alderantzikakoa da, asko poztu gintuena zera izan baitzen, ondo pasatzeko asmoarekin lotsik gabe dantza egiten dugunak, hala mutilak nola neskak garela ikustea. Izan ere, "lotsagabe" bakarrak mutilak garela dirudi askotan.

Larunbatean, beste kontzertu bat, baina, beste taldearekin, IPAR HAIZEA-rekin. Guztiz giro desberdina. Bazkalostean, 15:45etan, LEIZE, taldearen lokalean egon behar genuen, kontzertuan erabiliko genuen musika-ekipoa beraien entseguetako ekipoa baitzen. Gauza zera da, bi taldeetan nirekin aritzen den bateriajoleak (David Gorospe), aita bateriajolea duela, LEIZE taldean aritzen dena, eta, hauen borondate onenari esker, euren ekipoa erabili ahal izan genuela, sekulakoa. Beraz, furgoneta guztiz kargatuta, Elgoibar aldera abiatu ginen, bertako Gaztetxean, GARABI talde zarauztarrarekin batera eman behar genuen kontzertura. Guztia prest utzi, soinu probak egin, afaldu eta ordua heldu zenean, GARABIk hasiera eman zion, geuk bukatuko genuen emanaldiari. Bukatu ostean, ados geunden gauza batean, ez zela jende askorik egon kontzertuek iraun zuten bitartean. Horrek ez zuen taldeen eta ikusentzulegoaren arteko erlazioa faboratu. Maila pertsonalago batean murgilduta, aitortu behar dut ez nintzela oso gustora geratu egindakoarekin. Letraren bat edo beste ahaztu baizitzaidan, beste gauzen artean. Hala ere, segituan aldatuko zen egoera. Lehenik, "Davittin" ni kontsolatzen saiatu zen, nire goibeltasuna ikusi bezain laister. "Beti iual hao!" esan zidan, nire buruari gehiegi eskatzen niolako sentsazioa trasmititu nahian, edo hori uste dut behintzat. Lagundu bazidan ere, ez zen hori izan iritziz aldarazi ninduena, honen aitaren komentarioa baizik. Kontzertua bukatu eta ekipoaren bidez "giro-musika" jarri ondoren, nigana hurbildu eta eskua luzatu zidan, honakoa esanez: "Hey, muy bien, eh! Tu tranquilo, ya veras como con un poco más de tiempo ensegida te pones... Pero, si si, ya me ha gustado..." Harriturik begiratu nion, ez nuen gehiegi ulertzen. Beharbada, honen hitzak ez zuen sinesgarritasun handiegirik izango Ascomycota taldeko onddoen ugalketari buruzko iritzi batean, baina, bai, musikaren arloko gai batean. Eta ez dut uste, konpromisu hutsagatik esandako hitzak zirenik, hori espero dut behintzat. Horretaz gain, Oihan Larrañagarekin (GARABI eta The Art of Losing taldeetako baxujolea) izandako elkarrizketa batean, zera esan zidan, taldearen abeslari ohia (Beñat Igerabide) baino nahiago ninduela, pertsonalki, taldearen ahotsa izateko. Ondo sentitu nintzen, betiere komenigarria baita, hobekuntza bat eragin duzula (eta ez kontrakoa) jakitea. Horrek gogotsu jartzen nau.

Musikala izan dela esan dut, eta ez nabil txantxetan, jaso nituen onderongo bi berri ikaragarriak ere musikarekin erlazionaturik baitaude. Lehenik, Aitorrek (kitarra), posta elektronikoko "correo no deseado"-an (ez dakit hau eskaraz nola adierazi) arakatzen ari zela, gaitzat "Ipar Haizea" zuen mezu bat zuela ikusi zuen eta irekitzea erabaki zuen. Eta eskerrak hala egin zuen. Bertan zera adierazten zen, Europako talde Heavy gazteen abestiekin bilduma bat egin nahi duen iniziatiba batek, gure taldea aurrehautatu duela (Espainiar Estatuan 17 talde). Jarraian abestiren bat helbide jakin batera bidaltzeko eskatuko zelakoan nago, hala egin baitzuen Aitorrek. Egia esan, ez dakit gaiaren magnitudea zenbaterainokoa den, baina, Europa guztiko taldeek parte hartuko dutela jakitearekin, sekulako maila egongo dela aurreikus daiteke. Ea zorte apur batekin... Ikusi egin behar. Taldearentzat bultzada izugarria izan zitekeela esan daiteke, ezbairik gabe. Anekdota gisa greziar batek maketataz idatzi duen kritika IRAKUR dezakezue, ingelesez badago ere, ulertzen baita. Ez dut hitzik, irakurri eta eman iritzia.

Azkenik, bukaerarako utzi dudan berria:

Martxoaren 15ean, BETAGARRI taldea, Zarauzko Gaztetxean arituko da, guztion gozamenerako. Sarrerak 5 € balioko ditu, baina, nire ustez prezio hori ordaintzea mereziko duen kontzertua izango da, ez baita askotan edukitzen horrelako banda bat bakoitzaren herriko Gatzetxean. Ziur ahaztezina izango dela. Baina, hori gutxi balitz, Gaztetxeko gestioa daramatenek, Ska doinuen linea mantendu nahian edo, SKASTI taldeak bertan jotzea nahi izan du. Gazteizko taldearen emanaldia nahikoa ez balitz, SKASTI-ren aurpegirik onena ikusteko aukera izango da, beraz, hurrengo asteko larunbatean. Eskaintza ez dator talderen unerik onenean, jo gabe egondako tarte luze baten ostean izan baita, baina, ezin uka genezake taldearen orain arteko aukerarik onena. Horregatik, taldeak guztia emango duela diotsuet. Geure herrian, geure Gaztetxean eta geure musikaren oinarrietan dagoen talde batekin batera. Handia benetan.
Ez dut gehiagorik esateko, ez joatea bekatutzat dudala besterik ez. Beraz, jakinaren gainean zaudete. Aukera eduki eta gogoa duen oro gonbidatuta geratzen da!

Bertan ikusiko garelakoan... mila esker...

... ska-ska-ska!!! ...

P.D: LEIZE-ren webgune ofiziala linketan eskuragarri.