Ez nuen zenbaki hartan pentsatzeko beta handiegirik izan. 18. Ikasketei zegokienean, ez zen ezertxo ere aldatu, denak bere hartan jarraitzen zuen. Eguerdian, etxera iristearekin batera, bi lagunek batera zoriondu ninduten. Eskertu nien, eta eskertu nuen. Huskeria badirudi ere, norbaitek hura nire eguna zela (Eusko Gudarienaz gain) gogoraraztea behar nuen. Mahaian eseri nintzenerako platera bertan zegoen, nire urtebetetzerako bereziki prestaturiko spaghetti-ak. Hori esan zidaten behintzat. Adrianek klasera joan behar zuenez, eta segur aski asteburura arte ikusiko ez ginenez, elkar agurtu ginen. Arratsalde hartan, ohorezko bisita jasotzekoak ginen Itu eta biok, Josu "Tete"-ren eskutik. Hau, Boluetan (Eusko Tren eta Metroaren arteko lotura duen geltokia) jaso ondoren, Kafe Antzokira joan ginen. Han, zerbait hartuaz, hitz egiteko aukera eduki genuen. Etxeratu egin ginen. Pizza batzuk afaldu eta kalerako prestatu ginen, izan ere Oierrekin biltzeko asmoa genuen, metroaren Sarrikoko ahoan. Alde Zaharrean jeitsi behar genuen eta ailegatu bitartean, Oierrekin ordutegietaz hitz egiteko aukera izan nuen.
Metrotik ateratzean, Oierrek artzaina zirudien. Asmo txarrik gabe, hura atsegin zuela sumatu nuen. Tabernatan sartzen hasi ginen eta, honekin batera, jende ezaguna ikusten. Sekula ez nuen pentsatuko hainbeste aurpegi ezagun ikusiko nituenik Bilboko ("Euskal Herriko hiririk handiena") Alde Zaharreko gau-giroan. Zarauztarrak ez ezik, inguruko herrietakoak ere begiztatu nituen. Atsegina izan zen, izan ere, herrian bertan agurtzen ez ninduen jendeak agurtzen ninduen, eta alderantziz noski.
Taberna haietako batean, mahai batean eseri eta musikaz (beste gaien artean) hitz egin genuen, laurok gogoko baikenuen hartaz aritzea. Orduak aurrera joan hala, giroa lekuz aldatzen zela jakinarazi zigun Oierrek, beraz, hainbeste aipatu dizuedan Kafe Antzokira joan ginen, egun hartan bigarrenez. Hango giroa zeharo aldatu zen. Lasaitasuna galdu zuen, baina, atsegina izaten jarraitzen zuen. Dantza pixkat egin ondoren (mota guztietako musikarekin) eta Ane Bombinekin (Iazko gelakide eta lagun) egon ostean, etxera itzuli ginen.
Erlojua begiratu nuen 04:11, irailaren 28a. 18 eta egun bat neuk. 18 nire lagun "Bino"-k (Xabier). Zorion mezua idatzi eta bidali nion. Ondoren ohean sartu nintzen.
Agur eta ohore!
Metrotik ateratzean, Oierrek artzaina zirudien. Asmo txarrik gabe, hura atsegin zuela sumatu nuen. Tabernatan sartzen hasi ginen eta, honekin batera, jende ezaguna ikusten. Sekula ez nuen pentsatuko hainbeste aurpegi ezagun ikusiko nituenik Bilboko ("Euskal Herriko hiririk handiena") Alde Zaharreko gau-giroan. Zarauztarrak ez ezik, inguruko herrietakoak ere begiztatu nituen. Atsegina izan zen, izan ere, herrian bertan agurtzen ez ninduen jendeak agurtzen ninduen, eta alderantziz noski.
Taberna haietako batean, mahai batean eseri eta musikaz (beste gaien artean) hitz egin genuen, laurok gogoko baikenuen hartaz aritzea. Orduak aurrera joan hala, giroa lekuz aldatzen zela jakinarazi zigun Oierrek, beraz, hainbeste aipatu dizuedan Kafe Antzokira joan ginen, egun hartan bigarrenez. Hango giroa zeharo aldatu zen. Lasaitasuna galdu zuen, baina, atsegina izaten jarraitzen zuen. Dantza pixkat egin ondoren (mota guztietako musikarekin) eta Ane Bombinekin (Iazko gelakide eta lagun) egon ostean, etxera itzuli ginen.
Erlojua begiratu nuen 04:11, irailaren 28a. 18 eta egun bat neuk. 18 nire lagun "Bino"-k (Xabier). Zorion mezua idatzi eta bidali nion. Ondoren ohean sartu nintzen.
Agur eta ohore!
No hay comentarios:
Publicar un comentario