I'm your fan number 1

Lasaitzeko unea. Eskuak teklatu gainean pausatu eta gehiegi pentsatu gabe, nire gogotik zeharkatzen diren pentsamenduen isla nire txoko honetan paratzeko unea.

Izan ere, niri bost axola 2 metroko altueran kokatzen den eta horiozontalarekiko 30º-ko inklinaziona duen malda bat jaisten hasi den eskiatzaile hipotetiko batek aipaturiko maldaren bukaeran aurkitzen den 10 metroko sakonerako eta 5 metroko zabalerako zuloa gainditzeko bezainbesteko abiadura izango duen, 70kg-ko masa duela eta elurrak eskien gainean eragiten duen marruskadura indarraren koefizientea 0,024 dela baldin badakigu? Ea ariketa asmatu duenak airearen baldintza arbuiagaitzak arbiuatu dituen eta eskiatzaile hipotetikoa zulo hipotetikoan erortzen den hipotetikoki. Ea arbuiatutako baldintza klimatikoek zuloan izotzaren existentzia ahalbidetzen duten, eskiatzaile hipotetikoaren heriotza hipotetikoa ondorioztatuz. Emaitza = Fisika Puta!

Baina gaur ez naiz fisikaz arituko, zeuretaz arituko naiz, zeuri idatziko dizut, zeuretan pentsatzen baitut. Zeuretzat idatziko dut. Azkarregi, omen zen. Azkarregi egiak esateko? Azkarregi elkar ezagutzeko? Azkarregi... zertarako?

Ez dira garai onak dantzarako, baina bai, musika eta eskenatokia aukeratzen joateko. Eta jakin al dezaket zein jantzi eramango duzun neure gauean? Gorria baldin bada, lotsatu egingo naiz, beltza bada, alaitu. Ba al du explikaziorik ilean daramazun loretxo horrek? Eta ez zaitez nahastu, ez zara "lorea daraman lore bat". Lorea daraman emakumea zara. Neuk jarri nituen zelaia, gaua, eta marea bizien doinuak, eta zeuk irribarrerik politena. Saetarik abestu nahi, Ijitoen hirian? Neuk nahiago reggae bat Jamaikan...

Ez zenion ihesari eman, beraz gustura zeunden "Ihesa" entzuten. Ni izerditan blai nengoen eta zu oraindik guztiz jantzita. Agurrik ez, hori bai, "bestia nere kontu...". Eta atsegin nuen Miami Beach zu alboan bazintudan. Eta are eta gehiago atsegin nuen lehengusuaren tabernan. Aberkiderik ikusi al duzu ondoko mahaian?

Ordu asko, baina txikiak, elkarrekin. Hizketaldi luzea, hiztun onenarekin. Eta azkenean zer? Aitari kasu egin behar. Behin, bitan eta hirutan. Eta bidaiako autobuseko aurpegi bera mila bider. Eta barrea eragin zidan eskaera bihurria. Eta beste mundura bisitaldi gidatua. Eta hotzikarak eguzkiaregandik ezkutaturiko herrialdeetan. Irribarre anestesikoa, arnasketa anti-anestesikoaren ondoren. Ordua gainean. Eguzkia aise. Igogailurik ez ispiluan.

Isiltasunarekin borrokan, eta borroka, inoiz baino ozenagoa. Ahaztezina izan zen, berezia izan zelako. Eta berezia izan zen, zu zeu berezia izateaz gain...

Eta momentu honetan leihora hurbiltzen ari zara. Baina, ni bertan aurkitzen naiz dagoeneko. Beharbada ez luzerako. Beldurtu egiten omen zaitu aurrera begiratzeak? Edo hobeki esanda, urrutira begiratzeak. Baina, zer diote zeure lagunek? Ziur polita izan daitekeela pentsatzen dutela...

Boof wt Fmfob

Idazteko gogoak bultzatu nau, gaurkoan ere, ordenagailuaren aurrean pausatu eta idazteari ekiteko. Gauza ugari kontatzeko. Uda latza izaten ari da, zentzu guztietan, sentsazio eta emozioz beteriko uda. Horrek ondo sentiarazten nau, eta ondo sentiarazte horrek, ondo sentitzen naizela adieraztera behartzen nau, hein batean.
Jende asko darabilkit buruan, elkarren artean zerikusik ez duen jendea gainera. Klaseko jendea, kontzertuak eman izanagatik ezagututako konfiantzazko jendea, kontzertuak eman izanagatik behin ezagutu eta oraindik harremana mantentzea lortu dudaneko jendea, beste herrietako jaietara joan eta musika taldeengatik ezagutu nauen jendea, Betiko Lagunak, denbora tarte luze batek jipoituriko harreman batek bere horretan jarrai dezakeela ikusarazi didan jendea, iazko klaseko jendea, bizitzan ahaztuko ez dudan jendea (orain arte aipaturiko eta oraindik aipatu gabeko taldeetan sailka daitezke), arazorik eta kondiziorik gabe euren anaiatzat hartu nauen lagun taldea, aurtengoan izan ez bada, aurreko udetan nire alboan egon den jendea, aurtengoa bezalako uda batean ezagutu eta 9 hilabete inguru anaiatzat izan dudan jendea, garai batean lagun onak izatetik harremana galtzera iritsi ostean, geure bideak nola elkartu diren erakutsi eta 9 hilabetez anaiatzat izan dudan jendea, lagun onen neskalagunak izanik, nire lagun bilakatu direnak, aspaldiko garaiez hitz egitean barreak eragin dizkidan jendea, zaletasunak konpartitzeak lagunak izatera bultzatu gaituen jendea, lagun soilak izanik, zerbait gehiago izatera hel gintezkeela erakutsi didan jendea, lagun izatera heldu gabe, lagun izan gintezkeela erakutsi didan jendea, gauza politak pentsatzera eraman nauen jendea, amesten utzi nauen jendea, begirada batekin urduri jarri nauen jendea, berarengan nolabaiteko interesa pizten nuela beranduegi (ea ez den horrela) ohartu naizeneko jendea, nire lekua hauxe dela erakutsi didan jendea, zantarrak izanik, zantarrak ez direnak balioesten lagundu nauen jendea, nireganako estimua era batera edo bestera azaldu didan jendea, azken egun hauetako batean bere konfiantza osoa nigan jarri duen jendea, niregana zuzenduko zelako esperantza izanik, musika talde ezagun batek inguruko herri bateko jaietan emandako kontzertu batean esperantza hori errealitate bilakatu zuen jendea... azken finean, nire buruan eta, ondorioz, bihotzean sartzea lortu duen jendea.

Horrela jarrai nezake luzaroan.

Bada, itxaropena errealitate bilakatzeaz gain, nire buruan dudarik sartu duenik ere.

Gaurkoa, aipaturiko talderen batean sartzen den orori eskainia.

P.D: Ez dut izarren jabea ulertzen.